درود، با سپاس از همه دیدگاه هایی که دوستان علاقه مند به معلم شهید ارسال کردند، باید بگیم که ما متاسفانه در اشتباهی آشکار گرفتار شدیم، خواه یا ناخواه به معلم شهید دکتر علی شریعتی ضربه زدیم، نوشته ای را که به او مطعلق نبود یعنی نوشته پایین، به او نسبت دادیم…به همین علت، از روح بزرگوار معلم شهید دکتر علی شریعتی، و تمامی علاقه مندان به آن پوزش می خواهیم و اعلام می داریم که نوشته پایین مطعلق به معلم شهید نیست، و نوشته ای است از ” کارو ” .

خدایا کفر نمی‌گویم،

پریشانم،

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

کارو

تمامی حقوق این مطلب به www.Shairati.Nimeharf.Com متعلق می باشد ؛

همه زیبایی های بی پیرایه ازعشق سرچشمه می گیرند،اماعشق از چه چیز سرچشمه می گیرد؟ عشق از جنس چیست ؟ این فرا طبیعی از کدامین طبیعت جاری شده است؟ زیبایی زاده ی عشق است. عشق زاده ی توجه و اعتناست ، توجه ای ساده به ساده ها . توجه ای متواضعانه به هر آنچه که متواضع و بی پیرایه است . توجه ای زنده به همه ی زندگی ها . بوبن

خواستم بگویم، فاطمه دختر خدیجهٔ بزرگ است، دیدم فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه دختر محمد است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه همسر علی است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر حسین است. دیدم که فاطمه نیست.
خواستم بگویم، که فاطمه مادر زینب است. باز دیدم که فاطمه نیست.
نه، این‌ها همه هست و این همه فاطمه نیست. فاطمه، فاطمه است .

 بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد / دعا, کبوتر عشق است بال و پر دارد

بخوان دعای فرج را و عافیت بطلب /که روز گار بسی فتنه زیر سر دارد 

بخوان دعای فرج را و نا امیدمباش/ بهشت پاک اجابت, هزار در دارد

بخوان دعای فرج را که صبح نزدیک است/ خدای را شب یلدای غم , سحر دارد 

بخوان دعای فرج را به شوق روز وصال!/ مسافر دل ما نیت سفر دارد

بخوان دعای فرج را ز پشت پرده ی اشک/ که یار گوشه ی چشمی به چشم تر دارد!

بخوان دعای فرج را که یوسف زهرا/ ز پشت پرده ی غیب به ما نظر دارد

بخوان دعای فرج را که دست مهر خدا/ حجاب غیبت از آن روی ماه بردارد.

خدایا، مرا ببخش! به خاطر همه لحظه‏هایی که به یاد تو نبوده‏ام!

به خاطر همه سجده‏هایی که زود سر از مهر برداشتم .                         

به خاطر همه درهایی که کوبیده‏ام و خانه تو نبوده‏اند .

به خاطر همه حاجاتی که از غیر تو خواسته‏ام .

به خاطر همه وعده‏هایی که تو دادی و من باور نکردم .

به خاطر همه آنچه به خاطر سعادت من از من خواستی و من اعتماد نداشتم .

به خاطر همه آنچه خواستی به من بفهمانی و من نفهمیدم .

به خاطر همه نعمتهایت که شکر نکرده‏ام .

به خاطر همه مهربانی‏هایت که با گناه پاسخ داده‏ام .

به خاطر همه چشم‏پوشی‏هایت که سوء استفاده کرده و گستاخ‏تر شده‏ام .

به خاطر همه آنچه در راه من خرج کرده‏ای و من هیچ در راه تو خرج نکرده‏ام .  

به خاطر ...

مرا ببخش! نه به خاطر آنکه من لیاقت‏بخشیده شدن دارم;

به خاطر اینکه تو شایسته بخشیدنی!

نه به خاطر آنکه گناهان من بخشودنی هستند;

به خاطر اینکه تو اهل عفو و مغفرتی و گذشت کار توست

نه به خاطر اینکه من خوب شده‏ام;

خدایا کفر نمی‌گویم،

پریشانم،

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است… 

   "کارو"

The World’s Most Beautiful

I’d give anything to see the sun set on the horizon,

I’d do anything to gaze at a full moon in the night sky;

Even a rainbow would make me smile,

And I’d love to swim in crystal clear waters

Of an untouched sea;

Sometimes I’ll see a shooting star,

And try to gaze from afar,

All the diamonds in the night sky;

The mist on the mountains is breathtaking,

As is walking in rainforest;

To see cascading waterfalls I’d do anything for,

As to stand on the highest peak in the world,

And look at the sights below;

I’d love to soar on wings above the clouds,

Across the bluest skies;


I’d do anything to see

All the beautiful things in the world,

Like a red rose blooming in the Sahara,

Like a river twisting through a dusty land,

All the beautiful things in the world;

But I also know I am looking at

The world’s most beautiful creation,

Every time you smile,

And every time I look into your eyes

زکوی یار می آید نسیم باد نـــــوروزی …

بنويس بابا مثل هر شب نان ندارد

                                                   سارا به سين سفره مان ايمان ندارد

بعد از همان تصميم کبری ابرها هم

                                                      يا سيل می بارد و يا باران ندارد

بابا انارو سيب و نان را می نويسد

                                                      حتی برای خواندنش دندان ندارد

انگار بابا همکلاس اولی هاست

                                                     هی می نويسد اين ندارد آن ندارد

بنويس کی آن مرد در باران ميايد

                                                        اين انتظار خيسمان پايان ندارد

ايمان برادر گوش کن نقطه سر خط

                            شعر از غلامعلي شكوهيان

الا ... اي محرم!                          

تو خشم گره خورده سالياني،

تو آتشفشاني

تو بر ظلم دشمن گواهي

تو بر شور ايمان پاكان نشاني

تو هفتاد آيه،

تو هفتاد سوره،

تو هفتاد رمز حياتي

تو پيغام فرياد سرخ زماني

تو، موجي ز درياي عصيان و خشمي

كه افتان و خيزان

رسيده است بر ساحل روزگاران

« آب نبود آنچه از آن مشک ریخت .... مشک به بی دستی او اشک ریخت »